تاریخ:
قدردانی ارکستر موسیقی ملی ایران به پاس رشادت و ایثار امدادگران هلال احمر در جنک تحمیلی سوم 
درس سی و دوم زبان
از اخلاق رئیسی میگویند؛ دیگران را «اسب آبی» خطاب میکنند
ادبیات حسن رحیمپور ازغدی و این لحن به شدت عجیب است و بیشتر بوی تسویه حساب سیاسی میدهد تا بیان واقعیت. کیست که ماجرای مشاجره لفظی ازغدی و روحانی در شورای عالی انقلاب فرهنگی را نداند.
عصر ایران ؛ مصطفی داننده - این روزها از تریبونهای مختلف در مورد اخلاق نیکو و صبر مرحوم رئیسی در برخورد با انتقادها و مخالفان روایتهای مختلفی گفته میشود. در میان هم نقلها، همان سخنرانها با بدترین ادبیات در مورد دیگر سیاستمداران ایرانی صحبت میکنند.
تازهترین نمونه آن رحیم پور ازغدی است. عضو شورای انقلاب فرهنگی در حال تمجید از رئیسی با زشتترین ادبیات ممکن میگوید:« ما کسانی داشتیم که وقتی با انگلیسیها، آمریکاییها و فرانسویها روبرو میشدند، از شدت خنده دهانشان را مثل اسب آبی باز میکردند ولی به نیروهای انقلاب در داخل کشور اخم و تف و لعن می کردند.»
این ادبیات و این لحن به شدت عجیب است و بیشتر بوی تسویه حساب سیاسی میدهد تا بیان واقعیت. کیست که ماجرای مشاجره لفظی ازغدی و روحانی در شورای عالی انقلاب فرهنگی را نداند.
این افراد حتی زمانی که حسن روحانی، رئیس جمهور هم بود با بدترین الفاظ او را خطاب قرار میدادند. حتی برخی رئیس جمهور وقت را را تهدید میکردند که «استخر فرح» انتظار او را میکشد.
در زمان روحانی، یک جریان سیاسی همیشه نگران زندگی مردم بود. این نگرانی به قدری جدی بود که اگر مردم گوشت میخوردند میگفتند چرا گوشت مردم چربی ندارد و خوشمزه نیست!
همانها اما در زمان رئیسی و در سالهای دورتر در زمان احمدینژاد به مردم توصیه میکردند به جای گوشت و مرغ، اشکنه بخورند.
نکته غمانگیز ماجرا این است که این ادبیات از ظرف کسی مطرح میشود که عضو شورای انقلاب فرهنگی است و سعی میکند شخصیتی در میانه شهید مطهری و مرحوم علی شریعتی باشد. که البته نزدیک به هیچکدام از این شخصیتها نیست و تنها یک سخنران است که کمی هم درس حوزوی خوانده است. در دنیایی که سخنرانها مثل رائفیپور، پناهیان و ازغدی یکهتازی میکنند، چندان نمیشود به آینده امیدوار بود.
نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که همان خندهها، چهار سال همراه با آرامش را برای مردم رقم زند. هنوز که هنوز است در 15 سال گذشته مردم تنها در دولت یازدهم، همان زمانی که روحانی و تیم او به دنبال مذاکره و رسیدن به توافق هستهای بودن، طعم آرامش را چشیدند. زمانی که قیمتها به ثبات رسیده بود و شاهد افزایش روزانه قیمتها نبودیم.
همین الان از مردم بپرسید در پانزده سال گذشته دوست دارند به کدام سالها برگردند، میگویند 92 تا 96. همان روزهایی که منتقدان روحانی به جای گفتن از گرانی و تورم، دم از رکود اقتصادی میزدند.
به اصل ماجرا برگردیم. کاش حامیان رئیس جمهور فقید، حداقل در این روزها که همچنان لباس سیاه به تن دارند و هنوز وارد بازیهای انتخاباتی نشدهاند، حرمت ویژگیهایی که از او ذکر میکنند را نگه دارند و این چنین سخیف حرف نزنند و دیگران را زیر سوال نبرند.
لینک کوتاه: کپی لینک
علم الهدی: دیگر مذاکره معنایی ندارد هواشناسی: النینو در راه است نقد درون ماندگار فوکویاما: «میانهروی» رمز بقای لیبرالیسم امام جمعه قم: آینده خلیح فارس بدون آمریکا ترسیم شده مخبر: فعالان سکوهای اقتصاد دیجیتال، کنسرسیومی عمل کنند پیام پزشکیان به مناسبت روز کارگر: صیانت از حقوق و معیشت کارگران را وظیفه خود میدانیم امام جمعه تهران: با کسانی که به سفره ملت آسیب میزنند به عنوان مجرم جنگی برخورد شود تراژدیِ معصومیت؛ آیا مهربانیِ «روکو» جنایتبار است؟ / گاهی معصومیت، دردناکترین سلاحِ جهان است گران ترین خودرو نمایشگاه پکن 2026 / ماشین چینی 2.7 میلیون دلاری هم دیده شد! (+عکس) سوگ نوشتی برای اصغر دادبه در چهلمین روز کوچ ادیب فقید روز کارگر امسال: استقامت، همدلی و ضرورت بازاندیشی در مناسبات کار در دوران دفاع میهنی زلزله ۵.۱ ریشتری در نوادای آمریکا واکنش بقایی به گزارش آمریکا درباره دلیل ورود به جنگ با ایران عراقچی: پنتاگون دروغ میگوید ترامپ: بعد از آلمان، به دنبال خروج نیروهای آمریکایی از اسپانیا و ایتالیا هستیم